मृतक पूर्णी मायाँ मगरका टुहुरा चार बालबालिकाहरुलाईः
जिल्ला नुवाकोटको विकट गाउँ फिर्केपकोटकी पूणर्िमायाँ मगर गाउँघरमा भारापर्मा र जिउनको लागि अर्काको मेलापात गर्नुपर्ने हुन्थ्यो । त्यही क्रममा एकदिन पल्लो गाउँलेको काममा जाँदा भीरबाट लडेर मरणासन्न हुनुभएछ । बेहोस अवस्था, अनुहार र शरीरमा चोटैचोटले भरिएको थियो । काठमाण्डौंमा ल्याई एक अस्पतालमा उपचार गराउँदा लामो समय लागेको थियो । स्वास्थ्यमा केही सुधार भएपछि डिस्चार्ज भई गाउँको घरमा लगिएको थियो । तर चिकित्सकको सल्लाह अनुसार समय समयमा फलोअप गरिनुपर्ने थियो । विकट गाउँको परिवारको आर्थिक अवस्था नाजुक भएकोले स्वास्थ्योपचारको लागि खर्च जुटाउन नसक्ने स्थिति थियो । दैनिक औषधि सेवन गर्नुपर्ने तर आर्थिक अभावमा सो सम्भव भएन ।
आर्थिक कठीनाइकै कारण उहाँको श्रीमान घरमा बिरामी श्रीमति र चारजना स-साना छोराछोरीहरुलाई छाडेर आय आर्जनको लागि भनेर मजदुरी गर्न कुवेत गए । श्रीमतिलाई परिवार पालनको भार पनि थपियो । उसैत अस्वस्थताले असक्त, औषधि खानपाएको छैन र आर्थिक दुःख त्यसमाथि बालबच्चाहरुको जिम्मेवारी पनि भयो ।
श्रीमान उडेको केही दिनमै उहाँलाई चाप्यो र सकिनसकि काठमाण्डौं नारायणटारमा आफन्तकहाँ पुग्नुभयो । आफन्तको सहायतामा भोलिपल्ट वीर अस्पताल पुग्नुभयो । अस्पतालले भन्योः भर्ना हुनुपर्छ र तुरुन्त तपाईको अप्रेसन गरेर टाउकोमा जमेको रगत र पानी निकाल्नुपर्छ । सोही दिन भर्ना पनि हुनुभयो । भरखरमात्र विदेश पुगेका श्रीमान र केही आफन्तजनहरुलाई फोनबाट परिस्थितिको जानकारी गराइयो । त्यो रातभरिमा उहाँको अवस्था झन् खस्किँदै गयो र भोलिपल्ट विहानसम्म अवस्था चिन्ताजनक हुनपुग्यो । दिनको मध्यान्न हुन नपाउँदै प्राणपखेरुले देहत्याग गर्यो ।
निज पूणर्िमायाँ मगरको हाल-अवस्थाको बारेमा राम्ररी जानकारी प्राप्त भएका यस एवेनेजर ट्रष्टका अध्यक्ष माध्यमबाट सो विषयमा
जानकारी प्राप्त भएपछि तत्काल एक मनकारी ब्यक्तिबाट मृतकका टुहुरा चारजना नाबालक-नाबालिकाहरुलाई ब्यक्तिगत रुपमा
आर्थिक सहायता उपलब्ध गराउनुको साथै एवेनेजर ट्रष्टले निजहरुलाई मानवीय सहायता गरिनुपर्ने देखी मितिः २०८० माघमा केही
आर्थिक सहायता प्रदान गर्यो ।